19 06 16 Haarlemmermeerse bos

Deze ochtend vroeg op gestaan.
We zouden gaan duiken ik Haarlem, en wel in de Haarlemmermeerse bos.
Mijn wekker zou om 06.45 uur afgaan, maar aangezien ik de hele week om 05.00 uur op sta was ik al voor de wekker beneden.
Ik zette de koffiemachine aan en deze maalde de heerlijk geurende bonen fijn.Ook de waterkoker deed ik aan, dit voor de thee. De duik koffer had ik de dag daarvoor al in orde gemaakt, dus daar had ik geen omkijken na.
Om 07.50 uur stond Mr Baen voor de deur, we laden de wagen in en reden naar het pompstation langs de A1.
Het zonnetje begon al aardig te schijnen en onze kaken bleven maar op en neer gaan.Op de parkeerplaats zagen wij net dat Annemiek haar auto in de overgebleven parkeer plek zette.
Baen zette zijn wagen er naast en de ramen werden open gedraaid.
S’MORGENS, hebben we er zin in?
Tuuuuurlijk was het antwoordt anders stonden we er niet!
Na 10 minuten begon Bean zich toch af te vragen waar Jimmy bleef, en zocht zijn nummer op.
Net toen hij wilde bellen ging zijn mobiel af.
Sorry, ik heb mijn verslapen, ik ga niet duiken was het door de mobiel heen.
Ja, wat moet je daar nu op zeggen?
Jammer van de wachttijd maar niets aan te doen, nu konden we toch verder gaan met onze reis.
Onderweg wist Bean ons het een en ander te laten zien (hoe je niet moet rijden).
Maar uiteindelijk kwamen we dan toch aan op ons duikstek.
Natuurlijk was het eerst even naar het water lopen en het een en ander uitleggen, hoe het hier onder water uit zag.
Annemiek en Timon waren heel nieuwsgierig geworden en hadden er ook veel zin in.
Nu was het wie gaat er met wie?
Nou dat hebben we snel opgelost , Timon met Frits, en de twee fotograven bij elkaar.
Nu konden we ons om kleden, tot er een man op ons af kwam en vroeg of we een sleutel hadden om de moer uit de eerste trap er uit te draaien.
Gelukkig had ik mijn sleutel bij me, dus deze man kon geholpen worden (nou geholpen) met veel kracht probeerde wij de moer uit de kraan te draaien.
Mooi niet.
Timon had een inbus houder bij zich dus Bean zou het wel even doen.
Oké, nu had Timon een bouwpakket inbus houder.
Bean draaide hem helemaal in diggelen. Maar uit eindelijk lukte het dan toch om de moer er uit te draaien.
Deze man blij, en wij ook want we konden verder gaan met omkleden. De pakjes zaten weer strak om ons lichamen.
Nu konden we naar het water toe.
Gezamenlijk stapten we het water in en na het OK teken zakten we de diepten in. Tjonge, wat een thermocline was er.
Maar toen we er door heen waren wauw het leek wel drinkwater zo helder.
We zwommen even naar de 15.1 meter diepte en daar was alleen maar zand en hier en daar een klein voorwerpje.
We zwommen met een boog naar het Restaurant, Annemiek wees naar boven en ja daar waren een aantal baarzen en in het midden lag een jonge snoek.
Samen wilde we de snoek op de gevoelige Chip zetten, maar deze snoek wilde dat duidelijk niet, hij zag de camera’s en weg was hij.
Deze snoek was zeker wel 50 a 60 cm lang.
Langs de palen begon ook langzamerhand wat te groeien.
Samen zwommen we verder richting instap plaats, toen we onderweg nog even mooi een paling op de chip konden zetten.
Wat een kanjer en wat zwom deze mooi.
Frits en Timon zagen ook palingen, er was er zelfs een die aan het jagen was.
Ook hadden zei een karper gezien. We tapten alle vier bijna gelijk weer uit het water, en liepen al pratende naar de auto’s toe.
Ook de mensen die na ons het water in liepen waren terug.
Gelukkig waren we vroeg, nu was de parkeer plaats goed gevuld met nieuwe duikers.
Na het eten van een koekje en bammetjes reden we naar huis.
Dit was al een te gekke Vaderdagduik.

Groet Frans

Geef een reactie