22-09-2013 – Twiske

img_0549371 / 136 Goeden morgen mensen we zijn er weer. Natuurlijk hebben jullie me niet echt gemist, maar dit stukje schrijf ik ook voor mijn duikjournaal en voor de gene die het wel willen lezen. Dit keer was Bean die me kwam op halen, Zoals jullie weten, krijg je in zijn auto een kruisgordel om en je zit in een metalen kooi, samen scheurden we de straat uit en op twee wielen reden we alle bochten door. Maar we zijn goed aangekomen op de parkeerplaats de Hackelaar. Op deze parkeerplaats stond knuffelbear op ons te wachten. Met elkaar reden we naar Landsmeer we hadden afgesproken bij scheepsbouwersweg 9. Als eerste kwam Ron aangereden en hij zette zijn auto keurig naast die van ons, daarna kwam Freek-kie boy en hij zette de auto tussen het fietspad en de rijweg, en als laatste kwam Daan aangereden en hij zette zijn auto tussen ons in. We spraken over de duik plek en besloten om toch maar naar de oude duikstek te gaan. Mr Bean voor op en je begrijpt het al, ik vloog vanuit de stoel tegen het dak [pokken drempels ]maar we kwamen bij de slagboom en daar was het kaartje trekken. Wij waren er door en langzamerhand waren de andere er ook door heen. Bean reed even een padje in en de rest volgende trouw Bean en ik kwamen niet meer bij, als een treintje reden we in het rond en zo weer op de oude vertrouwde weg. Eenmaal op de parkeerplak aangekomen stapten we uit. Nou dat hadden we beter niet kunnen doen, de ene opmerking naar de andere kwam over ons heen Heeerlijk was het, zelfs Freek-kie boy was zo hard aan het lachen dat we zijn teen nagels zagen groeien via zijn mond. We werden in gedeeld door Freek-kie boy. Zo Bean jij met Goof? Uh Ja, Nee Goof met Knuffelbear O ja, dus Nu was het toch Bean met Goof snappen jullie het nog? Nou onderwater gaan we het wel weer even overdoen. Eindelijk waren we ingedeeld. knuffelbear met Daan en Freek-kie boy met Ronne bonnetje hihi. Met z’n allen liepen we naar het water en stapten een voor een er in.Brr het was toch wat kouder dan in Turkije. Maar als stoere duikers gingen we gewoon verder. We zakten af en zwommen richting platform. Onderweg werden we in de gaten gehouden door een snoekbaars. Het dier zwom steeds om ons heen en wilden maar niet op de foto staan. Op 13.2 meter werd het toch echt wel wat te koud, Kleine Goofy werd spon-taan nog kleiner, dus gaf ik dit aan Bean door. OK we gaan weer ietsjes hoger duiken. Samen kwamen we bij een nieuw [althans voor ons] trekkers banden route aan. Bij elke trekkers band lagen een paar gondeltjes. Deze diertjes zijn het hoofd schotel voor de snoekbaars. Maar je moet wel snel zijn wand ze kunnen zich snel in graven en goed verstoppen. Maar tijdens het foto maken lag plots Knuffelbear naast me, Huh waar was Bean? Nou gewoon aan de andere kant. Onderwater werd veel gelachen, De ene lucht bel naar de ander vlogen naar de wateroppervlakte. Maar we moesten toch verder. Nu was het ECHT tijd om uit het water te stappen. Knuffelbear, Daan, Bean en ik waren toch nog 59 minuten onderwater geweest. Bij de wagens waren Freek-kie boy en Ron aan het omkleden. Natuurlijk werd er weer veel gelachen [zelfs de andere mensen waren aan het mee lachen] Ron zei we hebben je wel gemist in zeeland hoor, ook Bean en knuffelbear, en Freek-kie boy beaamden dat. Toch wel aardig van ze .Na het aankleden en natuurlijk het eten van de overheerlijke Koekjens van Freek-kie boy was het tijd om naar huis te gaan. Een voor een reden we naar de geldslikker. Knuffelbear zette zijn auto zo neer en lied de deur wagenwijd open staan dat er geen auto meer langs kon. Bean dacht even slim te zijn maar moest toch achteraf af laten weten. gelukkig had knuffelbear zijn deur weer dicht gedaan en konden we allemaal weer naar huis. Zo mensen dit was het in het kort. Nu even de tranen weg vegen en de zondag in gaan. Veilig naar huis en misschien zien we elkaar vrijdag avond weer. Ik vond deze ochtend weer eens als vanouds bedankt.

Groetjes Frans