07-07-2013 – Blijkpolderplas

p1120246Duiknummer 356/ 120 Nu was het mijn beurt om Mr. Bean op te halen. Samen reden we naar Nederhorstenberg. We reden de Hollandse brug over en hielden rechts aan, Samen reden we naar de bekende slingerweg. Met een gangetje van 30/40 km per uur genoten we van de vogels, paarden, koeien en wat al niet meer. Het zonnetje deed vreselijk zijn best om het licht zo te brengen dat alles nog mooier werd. Maar na een kwartier reden we het parkeer terrein op. Daar stonden Ron, Guido, Peter, Dennis met mams, en zus, Anneke en Roel en nu wij tweeën. Nog geen 5 minuten later kwam de gele kanarie piet op twee wielen de hoek om gereden. Hij remden zo hard dat we de eerste 2 minuten in de rook stonden. Zo mannen we kunnen gaan duiken YESS. We werden dit keer ingedeeld door Freek-kieboy. Natuurlijk werd er weer heel hard gejammerd op de parkeerplaats[te weinig lucht bij me]. Omdat het zo was moesten we weer anders ingedeeld worden. Na het omkleden liepen we Achter elkaar richting duikstek. Op de punt lagen wat jongelui te pitten en ze werden door ons vrolijk en vriendelijk begroet. De zilvermeeuwen vlogen heen en weer en pikten onderweg het ene kleine visje na de ander uit het water. We keken even naar deze beesten en ook even in het water we zagen ook dikke wolken kleine visjes van stekelbaarsjes, en witvisjes. We hoefden niet eens echt nat te worden om vis te zien, er zwommen voor ons genoeg. Maar we gingen toch te water, dit keer ging ik met Guido. We zwommen recht voor ons uit en dat deden we heerlijk rustig. Ik kon merken dat ook Guido genoot van het onder water leven. We zagen wel miljoenen driehoek mosseltjes, ook hier en daar een plantje, bv: fonteinkruid en Vedder kruit en op de bodem giga veel kokerjuffertjes. Samen bekeken we het een en ander wat we tegen kwamen, en langzamerhand kwamen we bij de heipalen aan. Ik gaf Guido een seintje en wees naar een geweldig grootte wolk visjes. Een aantal van hun hingen recht. dusss moest er iets zijn. Ik zwom eerst even over de palen[deze waren bekleed met wieren] heen richting de diepte, en keek even onder het afdakje van palen. YESSSSS daar lag het. Ik seinde meteen Guido in en wees naar het prachtige dier. Ook Guido zag het en ik begon steeds dichter en dichter bij te deze snoek te komen. Onderweg een aantal foto’s nemende. Wauw wat had het mooie strepen en de vinnen waren ook mooi getekend. Ik was klaar met foto’s nemen en we besloten om verder te gaan. Heel rustig zwommen we achter uit en draaide ons om, om weer de diepte in te gaan. Ik kon aan Guido zien dat hij het helemaal te gek vond. Onderweg vroeg ik aan Guido welke kant we op moesten zwemmen?Hij keek op het kompas en ja daar was het grapje, het kompas wist zelf niet waar we zaten, het bleef maar van links en dan weer rechts te draaien. Maar gelukkig hebben we de bodem nog. Dus zwommen we richting naar de instap plaats. Onderweg vroeg ik ook hoeveel lucht hij nog had 80 Bar OK. We zwommen verder en voordat we er bijna waren vroeg ik het weer en nu gaf hij 50 Bar aan dus stegen we heel rustig op[je moet met 50 bar boven zijn NOB norm] we zwommen via de oppervlakte richting trappetje. Dit keer waren wij tweeën de laatste uit het water[60 minuten onder geweest]. We melden ons netjes af bij Ron en daarna liepen we naar de auto toe. Op de parkeerplaats was er een feestje aan de gang. Een polonesse werd er gelopen en er werd gezongen dat er een de EERSTE ster had behaald. Ja, ja mensen Peter is EEN sters geworden van harte man. We aten een overheerlijk koekje van Freek en van Ron en daarna gingen we een voor een naar huis. Jongens, jongens wat een weertje en wat een geweldige duik heb ik gehad MIJN DAG KAN NIET MEER STUK, bedankt mensen die er waren. Zo en nu gauw de spullen afspoelen en daarna weer klussen het leven gaat gewoon door. Mensen een fijne week toegewenst en tot vrijdagavond bij VINKENVEEN EILAND 4

gr Frans